احمد قدیری

احمد قدیری

پرودگارم! توفیق ده جز برای تو ننویسم و جز تو ملاک و معیاری بر ارزش گذاری نگاشته هایم نداشته باشم

طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
  • ۲۶ مهر ۹۷، ۲۰:۵۳ - خاتمی فر
    چه عجب

۱۸ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «رسانه» ثبت شده است

 

این مقاله مهم و خواندنی محمد جواد ظریف در مورد دروغ‌های رویترز را از دست ندهید:

اگر مسئله مربوط به ایران باشد؛ باید منتظر یک خبر اختصاصی از رویترز باشیم که با منابع ناشناسی که هرگز معرفی‌شان نمی‌کند از جلسات نامعلومی که تاریخ و مکانش مبهم است سخن بگوید که تصمیمات بسیار مهمی در آن گرفته می‌شود و فقط رویترز است که می‌داند چه شده است و منابع آگاه و ناشناسش. رویترز دیروز خبری منتشر می‌کند و از این سخن می‌گوید که جلسه‌ای در  مکانی نامعلوم در مقر رهبر ایران برگزار شده است و رهبر با تشر دستور داده است که هر کاری می‌توانید انجام دهید تا اعتراضات را تمام کنید. رویترز در همین گزارش از کشته شدن ۱۵۰۰ نفر در جریان آبان ماه امسال خبر می‌دهد. خبر رویترز بلافاصله توسط رسانه‌های فارسی زبان خارجی در وسیع ترین شکل ممکن پوشش داده می‌شود و بی‌بی‌سی روی آن رژه می‌رود. انگار جا مانده است.

چرا رویترز این‌چنین شتاب‌زده و بدون لحاظ کردن کوچکترین اصول حرفه‌ای روزنامه‌نگاری بین‌المللی ضدایران خبر و گزارش منتشر می‌کند؟ رویترز قماری نمی‌کند. این گزارش ها و اخبار برای ایرانیانی که در این سرزمین زندگی می‌کنند یک قمار بزرگ است. اما برای مخاطب خارجی کاملا قابل‌باور است. چرا اینگونه شده است؟ چرا دروغ‌هایی به این وحشتناکی درباره ایران منتشر می‌کند و مخاطب خارجی تعجب نمی‌کند؟

مخاطب غربی عادت کرده است به تنها پذیرش «دیگری» هایی که «به باورهایی که آنها فکر می‌کنند ایمان دارد؛ ایمان دارد». باورهایی که سرانجام با قدرت شگفت‌انگیز رسانه‌های جمعی، خود مخاطب هم خواهد پذیرفت. سناریوی رویترز در معنایی بزرگتر از اختلال امنیتی در جامعه امروز ایران قابل تفسیر است. باورهایی درباره ایران که دیگر رسانه‌های بدنامی مثل فاکس‌نیوز یا بی‌بی‌سی آنها راطرح نکرده‌اند. رویترز گفته است و رویترز در پارادایم رسانه‌ای دیگری، حرکت می‌کند. پارادایمی که به مدد اعتبار دست نیافتی رویترز، بیش از آنکه به نهادن تاثیراتی مقطعی و سریع در جامعه آشفته این روزهای ایران منجر شود در حال ساخت باورهایی است که مخاطب خارجی را برای هر گونه تصمیم دلهره‌آوری درباره ایران آماده می‌کند و به همین ترتیب به تدریج مخاطب ایرانی را نیز به قبول باورهایی درباره خود وادار خواهد کرد. این یکی از هوشمندانه‌ترین اتفاقات رسانه‌ای در مواجهه با ایران است.

این رویترز است؛ اما تصور می‌شد که شرطی در این میان وجود دارد. به شرط اینکه خواسته‌های سیاسی، از حد نگه‌دارنده رویترز فراتر نرود. اما حالا دیگر آن حدنگه‌دارنده هم وجود ندارد. رویترز چه کار می‌کند؟

یک ماه از وقایع انتهایی آبان ۹۸ می‌گذرد و منابع امنیتی و اطلاعاتی ایران درباره میزان کشته شدگان این حوادث و همچنین دیگر جزئیات مربوط به این واقعه بسیار مهم سکوت کرده‌اند. در مطالعات رسانه‌ای ما با اصلی به نام ضربه اول روبرو هستیم. هر رسانه‌ای اولین پیام را درباره موضوع موردنظر ارسال کند برنده است و پیامش تا اندازه زیادی افکار عمومی را تحت تاثیر قرار خواهد داد. تکذیب‌های بعدی و توضیحات بعدی عموما در بیش از نیمی از مخاطبان پیام اول ناکارآمد است و شنیده نخواهد شده است. به مدد سکوت منابع امنیتی ایران حالا رویترز ضربه اول را این‌گونه می‌زد: رقم حیرت‌آور ۱۵۰۰ کشته. ساعاتی بعد یک نهاد امنیتی ایران این رقم را تکذیب می‌کند اما باز هم خبری از داده‌های جدید نیست. ضربه اول رویترز همچنان در حال گردش در افکار عمومی ایرانی‌هاست و تکذیب‌ها حالا دیگر پشت سر هم می‌آید. اما کاری می‌شود کرد؟

در فوریه سال ۲۰۰۳ طرحی اعلام شد مبنی بر تاسیس یک دفتر نفوذ استراتژیک ‌ در آمریکا که یکی از وظایف عمده اش عبارت بود از انتشار دروغ هایی در رسانه‌های خارجی برای ترویج تصویر آمریکا در جهان. این طرح بلافاصله بایگانی شد. ماجرا واضح بود؛  اگر یک سازمان دولتی آشکارا اعلام می کرد که یکی از اهداف تاسیس آن، انتشار دروغ  است در واقع به ضد خودش بدل می‌شد. این اتفاق معنای واضح دیگری هم داشت: انتشار رسمی دروغ ادامه خواهد یافت. اما ایده تاسیس یک آژانس حکومتی که وظیفه‌اش انتشار دروغ است بیش از حد صادقانه بود و باید به بایگانی سپرده می‌شد. دقیقا به این دلیل ساده که اشاعه دروغ، باید به نحوی کارآمد صورت بگیرد؛ والا دروغی در کار نیست.

 

متن کامل مقاله:

mehrnews.com/news/4806103

 

شاید شما با این سؤال که تعداد زنان چادری بیشتر است یا بدحجاب مواجه شده و پاسخ و تخمینی هم برای آن داشته باشید.

بنده میخواهم پاسخ را از دقت در خود سؤال شروع کنم:

۱. پرسش، از تعداد خانم‌های «چادری» (به عنوان یکی از اشکال و البته کامل‌ترین شکل حجاب) است، درحالی‌که پاسخ هرچه باشد، پای تمام خانم‌های «محجبه» نوشته می‌شود.

درحالی‌که یا باید سؤال از تعداد چادری‌ها (به عنوان منتهی‌الیه یک طیف) دربرابر بی‌حجاب‌ها (به عنوان منتهی‌الیه طیفی دیگر) باشد و یا اینکه از تعداد افراد معتقد به حجاب (شامل طیف وسیعی از پوشش) دربرابر افراد مصر به بدپوششی و بی‌حجابی باشد.

در غیر این صورت هرکسی که تاری از مویش نمایان باشد، خودبه‌خود و بلاوجه در طیف «بی‌‌حجاب» فرض می‌گردد!

۲. و اما بعد از اصلاح سؤال در یکی از دو صورت مذکور، پاسخ نگارنده به آن در فقدان جامعه‌ی آماری متقن و دقیق، «نمی‌دانم» است!

بله! من هم مانند شما نمی‌دانم تعداد زنان «چادری و بی‌حجاب» یا «محجبه و غیرمحجبه» چقدر است، اما یک چیز مهم را می‌دانم و آن اینکه تخمین‌های مبتنی بر مشاهدات ما، زمین تا آسمان با واقعیت تفاوت دارد، چرا؟

زیرا یک خانم بی‌حاشیه و باحجاب (کامل یا نسبی) اگر خانه‌دار است که عموما در خانه و دور از مشاهدات قرار دارد، و اگر هم شاغل یا محصل و دانشجو است، گریزان از نگاه دیگران و دارای تردد حداقلی در سطح شهر است.

درحالی‌که افراد بی‌حجاب، خصوصا از نوع ولنگار آن، شبانه روز در خیابان پرسه می‌زنند و خود را در «کانون توجه» و «مرکز نگاه» قرار می‌دهند و نتیجه آن می‌شود که زنان بی‌حجاب هر تعداد که باشند، خصوصا به مدد دوپینگ رسانه‌ایِ بعد از هر کشف حجاب و هنجارشکنی در شبکه‌های اجتماعی، چندین برابر بیش از آنچه هستند به «چشم» می‌آیند که خود مهمترین عامل در ترویج توهم «خود بی‌شمار پنداری» است.

بازیافت

به عنوان یک کارشناس رسانه هشدار می دهم فریب جنگ زرگری آمدنیوز با بی بی سی را نخورید. متلک پراکنی های کانال تحت حمایت موساد به رکن رسانه ای سازمان جاسوسی همکار (MI6) صرفا به جهت وجهه بخشی به رسانه ای است که اعتبارش در فتنه ۸۸ به سبب انتشار اخبار جعلی و مغرضانه مخدوش شده.

بی بی سی با فحش خوردن از رسانه بد نامی چون آمدنیوز در حال ترمیم چهره و تقویت اعتبار خود نزد اقشار خاکستری به جهت استفاده در فتنه پیش رو است.

عرضه تألیفات اینجانب در غرفه نشر شهید کاظمی، با ۳۰% تخفیف ویژه نمایشگاه: شبستان، راهرو ۱۹، غرفه ۲۳

رسانه‌های خبری متعلق و یا نزدیک به اشخاص حقیقی و حقوقی، برگرفته از کتاب اینجانب تکنیک های عملیات روانی در حوزه رسانه و خبر:

محسن رضایی (سایت تابناک)، علیرضا زاکانی (سایت جهان و هفته‌نامه‌ی پنجره)، احمد توکلی (سایت الف)، حداد عادل (سایت و هفته نامه‌ی نماینده‌ی امروز)، محمد باقر قالیباف (سایت‌های فردا، شفاف، ضد فساد، پارسینه، نیمروز، فرارو، هشدار، همسنگر، خبر فوری، شنیده‌ها، دانشگاهیان، زندگی، سروش، شبکه‌ی مردم، امروزی‌ها، تهران امروز، امید، جهادی آنلاین، دکه آنلاین و روزنامه‌های تهران امروز، صبح نو، افکار و کلید)، حسین انتظامی (سایت خبرآنلاین و روزنامه‌‌های خبر جنوب و خبر ورزشی)، محمود احمدی‌نژاد (سایت‌های دولت بهار، میدان 72، مهر مردم، رئیس جمهور ما، هزاره سوم و نکات پرس)، انجمن اسلامی دانشجویان مستقل (خبرنامه‌ی دانشجویان)، سازمان تبلیغات اسلامی (خبرگزاری مهر و روزنامه‌ی تهران تایمز)، دولت (خبرگزاری ایرنا، روزنامه‌های ایران، الوفاق، ایران دیلی، ایران ورزشی و سایت شبکه‌ی ایران)، شهرداری تهران (مجموعه نشریات و روزنامه‌ی همشهری و سایت همشهری آنلاین)، شهرداری مشهد (روزنامه‌ی شهرآرا)، شهرداری اصفهان (خبرگزاری ایمنا و روزنامه‌ی اصفهان زیبا)، شهرداری همدان (روزنامه‌ی هگمتانه)، صدا و سیما (العالم، Press tv، Hispan tv، واحد مرکزی خبر، شبکه‌ی خبر، باشگاه خبرنگاران جوان، مجموعه نشریات سروش و روزنامه‌ی جام‌جم)، جهاد دانشگاهی (خبرگزاری های ایسنا، ایکنا و سینا پرس)، جبهه‌ی پایداری انقلاب اسلامی (سایت رجا)، سازمان ملی جوانان (خبرگزاری برنا)، خانه‌ی کارگر (خبرگزاری ایلنا و روزنامه‌ی کار و کارگر)، وزارت نفت (خبرگزاری شانا)، وزارت ارشاد (خبرگزاری ایبنا)، محمد رضا باهنر (سایت‌های تعامل و تابش)، محمد باقر خرازی (روزنامه‌ی حزب الله)، محمد رضا عارف (روزنامه‌ی رویش ملت)، محمد صادق خرازی (سایت دیپلماسی ایرانی و روزنامه‌ی وقایع اتفاقیه)، محمد علی وکیلی (روزنامه‌ی ابتکار)، غلامحسین کرباسچی (روزنامه‌ی شرق و هفته نامه‌ی صدا)، الیاس حضرتی (روزنامه‌های اعتماد و تعادل)، مهرداد بذرپاش (روزنامه‌ی وطن امروز)، مرتضی نبوی (روزنامه‌ی رسالت)، حسن خمینی (سایت جماران)، حسن روحانی (کانال آمدنیوز و سایت‌های آفتاب‌نیوز و تیک‌)، خانواده اکبر هاشمی رفسنجانی (روزنامه‌های آرمان، جمهوری اسلامی، سایت‌های انتخاب و آینده آنلاین و هفته‌نامه‌ی طلوع صبح)، مجمع جهانی اهل بیت (خبرگزاری ابنا)، رهبری (روزنامه‌های کیهان، اطلاعات، خراسان و هفته‌نامه‌ی خط حزب الله)، وزارت آموزش و پرورش (خبرگزاری پانا)، دانشگاه علامه طباطبائی (سایت عطنا)، دانشگاه آزاد (خبرگزاری آنا، سایت خبری ایسکا و روزنامه‌ی فرهیختگان)، عبد الله جاسبی (روزنامه‌های آفرینش و شاپرک)، سازمان تأمین اجتماعی (روزنامه‌ی خورشید)، کانون اسلامی مهندسین (روزنامه‌ی حسبان)، جمعیت هلال احمر (روزنامه‌ی شهروند)، سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور (روزنامه‌ی حمایت)، آستان قدس رضوی (روزنامه‌ی قدس و ماهنامه‌ی جریان امروز)، بیژن نوباوه (روزنامه‌ی عصر ایرانیان)، حمید رسایی (هفته‌نامه‌ی 9 دی)، مصطفی آجرلو (هفته‌نامه‌ی مثلث)، سپاه (خبرگزاری‌های فارس، تسنیم، نسیم، دانشجو، سایت‌های مشرق، ندای انقلاب، برهان و روزنامه‌ی جوان)، مؤسسه‌ی آموزشی و پژوهشی امام خمینی (هفته‌نامه‌ی پرتو و سایت خبری بی‌باک)، سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری (خبرگزاری میراث آریا)، حوزه علمیه‌ی قم (خبرگزاری حوزه)، ستاد عالی کانون‌های فرهنگی هنری مساجد کشور (خبرگزاری شبستان)، مجلس شورای اسلامی (خبرگزاری خانه ملت)، انصار حزب الله (هفته‌نامه‌ی یالثارات و دو هفته‌نامه‌ی عبرت‌های عاشورا)، حزب مردم سالاری (روزنامه‌ی مردم سالاری)، حزب همبستگی (روزنامه‌ی همبستگی)، حزب مؤتلفه‌ی اسلامی (هفته‌نامه‌ی شما)، نیروی انتظامی (هفته‌نامه‌ی امین جامعه)، ستاد نماز جمعه‌ی تهران (هفته‌نامه‌ی آدینه‌ تهران).

واکنش همیشگی

واکنش همیشگی رسانه های ضد انقلاب و ذهن های بیمار دنباله روی شان به حمایت سراسری مردم از نظام و رهبری در راهپیمایی های ۲۲ بهمن:

۱. نظامی ها بودند، نه مردم

۲. کارمندان بودند، بالاجبار

۳. از شهرستان ها بودند، با اتوبوس

۴. آمدند اما، برای ساندیس

۵. ما بیشتریم، اگر مجوز حضور دهند

۶. آمدند، برای اعتراض

۷. آمدند، کم بودند

۸. تصاویر آرشیوی است

۹. خبر مهمتر، یک کنسرت لغو شد

۱۰. سکوت سانسور بایکوت

در اولین فرصت ان شاء الله در خصوص ترفندهای مورد استفاده در شبکه های اجتماعی و شیوه های ضریب دادن به کمیت و کیفیت کنش های کاریکاتوری انقلاب و انقلاب کاریکاتوری، مطلب مبسوطی خواهم نوشت، اما تا زمان نگارش، این موارد را علی الحساب و مستند به مصداق پیش رو داشته باشید.

آنچه در فیلم اتفاق افتاده: ۴ زن که با هماهنگی دوربین و پشت به آن، تنها ۵ ثانیه روسری از سر می گشایند و دوباره سر می کنند و از معرکه خود ساخته می گریزند.

آنچه با عملیات روانی دشمن (عنصر روانی) و به واسطه شبکه های اجتماعی (عنصر نرم افزاری) و دستگاه های موبایل و رایانه (عنصر سخت افزاری) القا می گردد: تصویری پایدار (طول پایان ناپذیر عمل در قاب ثابت تصویر) همراه با تکثیر آن در تعداد موبایل های موجود (جایگزینی تعداد کنشگران یک موضوع با تعداد بینندگان یک کنش) و نهایتا استفاده از تعابیر تند و مهیجی چون «انقلاب» و «جنگ» (تیترها و هشتک ها)؛ که عموما نیز توسط جریان رسانه ای و سازماندهی شده بیگانه (اکانت های فیک و اسامی مستعار) تولید و منتشر می شود.

پایه های سیاست عمومی (جنبه درون مرزی دیپلماسی عمومی) در ایران و ظرفیت فعلیت یافته شان نسبت به اهداف انقلاب:

مقام معظم رهبری (فعال و اثر بخش)

نمایندگان مجلس (غیر فعال و یا مخرب)

تشکل های دانشجویی (غیر فعال و کم اثر)

ائمه جمعه و مراجع (غیر فعال و کم اثر)

سازمان های مردم نهاد (غیر فعال و بی اثر)

خبرگزاری ها و مطبوعات (فعال در دو سو)

شبکه های اجتماعی (فعال در دو سو)

مدتی است با فیلتر تلگرام شاهد ابراز نگرانی هایی هستیم از بی کار شدن عده ای که کسب و کاری در تلگرام راه انداخته اند. اما چرا نباید این سخن را جدی گرفت؟
۱. اکثر قریب به اتفاق آنچه به عنوان کسب و کارهای کساد شده تلگرامی از آن یاد می شود، ناظر به کانال های فروش اجناس خارجی و عموما قاچاق است که اثر مهلک و مخربی برای اقتصاد دارند.
۲. هم عرضه و هم تقاضا محدود و معین است و از رونق افتادن این کانال های بی هویت و فراری از پرداخت مالیات، شاید خونی تازه به رگ های مغازه هایی تزریق کند که یک به یک در حال بسته شدن و تغییر شغل هستند، مغازه هایی که بیشترین میزان درآمد پایدار شهرداری ها را تأمین می کنند.
۳. کسب و کارهای اینترنتی تعطیل نمی گردند، بلکه از قالب و فضایی به قالب و فضایی دیگر تغییر شکل می دهند. البته طبیعی است که کانال هایی که مدتی با سرقفلی و نام و نشانی خاص، شهره شده بودند جای خود را به رقیبان تازه نفس دهند. آسیاب به نوبت!

🔹 کانال‌های تلگرامی معاند پس از حضور عده ای از مردم در خیابان ها به دنبال ساماندهی و متصل کردن آن به عوامل اصلی خط‌دهنده این اغتشاشات بودند و نقش اصلی را در اطلاع‌رسانی برای تجمعات، تخریب و اغتشاش داشتند.

🔹 کانال «آمدنیوز» مردم را به شورش و نافرمانی مدنی تحریک و خط‌دهی می‌کرد، همچنین هماهنگی لازم را برای تعیین زمان و مکان حضور افراد در تجمعات انجام می‌داد. البته اطلاع رسانی را به اسم خود منتشر نمی کرد بلکه با قالب بیان از زبان شخص سوم، فرمان آشوب را منتشر می‌نمود.

🔹 آمدنیوز در تجمعات ۸ دی ماه، قبل از بستن شدن، مکرر تصاویری از توزیع بیانیه‌هایی در شهرهای مختلف منتشر می‌کرد و مدعی بود که مردم این تصاویر و مطالب را ارسال می کنند، در حالیکه واقعیت امر این بود که پوسترها را آماده داشت و آن زمان خود از زبان مرم منتشر می کرد.

🔹 با بایکوت اطلاع‌رسانی و سکوت رسانه‌های مختلف و خصوصا صدا و سیما نسبت به اعتراضات، باعث شد ظرف ۴۸ ساعت ۵۰۰ هزار نفر عضو این کانال شوند به طوری که از بامداد هشتم تا پایان نهم دی، تعداد اعضای کانال به یک میلیون و چهارصد هزار نفر رسید.

🔹 در فتنه ۸۸ مهم‌ترین رسانه خط ‌دهنده به فتنه‌گران «BBC» بود و در اغتشاشات اخیر هم کانال ضدانقلاب «آمدنیوز» این نقش را بر عهده داشت.

🔹 این تصور اشتباهی است که گمان می کنیم با مسدود شدن یک کانال باب اغتشاشات هم بسته می شود، چرا که دشمنان این نظام اگر امثال کانال «آمد نیوز» هم حذف شود، به رسانه دیگری روی می آورند.

dana.ir/news/1272796.html